Who is who
ABACA Committee



ABACA PROFILE
Jan - April 2007
<- Previous Issues->


CGA VISA CARD

คุณพ่อนักวิชาการที่ควบงาน 2 ตำแหน่ง ทั้งการเป็นอาจารย์สอนหนังสือที่เอแบค และ Chief Executive Officer ที่ปรึกษาด้าน ธุรกิจในกลุ่ม Momentum นอกตำรา เขาเป็นที่ปรึกษาด้านการเรียนให้กับลูกชาย พร้อมๆไปกับการเป็นคุณพ่อ และเพื่อนในเวลาเดียวกัน
“ผมจบการตลาดจากเอแบครุ่น 5 รหัส 255 เป็นรุ่นแรกที่อยู่หัวหมาก ต้องบอกว่าการสอนหนังสือเป็นงานที่ผมชอบมากที่สุด ผมสอนมานานเกือบ 20 แล้ว ตอนนี้ก็ยังสอนอยู่อีกงานที่ทำเป็นธุรกิจส่วนตัวด้าน Import Exportงานนี้เพิ่งทำได้ประมาณ 1 ปี
ผมเป็นพ่อที่เลี้ยงดูลูกด้วยการปล่อยเขาแล้วมองอยู่ห่างๆ ผมจะไม่จู้จี้จุกจิกกับลูก เพราะไม่ชอบ ผมจะพยายามสอนให้เขาคิดโดย การให้แง่มุมของเรา แต่ไม่บังคับให้เขาทำตามเรา ให้เขาตัดสินใจและเลือกเอง เมื่อเขาตัดสินใจผิด เราก็ดึงเขากลับ แค่นั้นเอง ผมไม่บังคับลูก เพราะตัวผมเองก็ไม่ชอบให้ใครมาบังคับ
อีกอย่างเด็กเขามีพรสวรรค์ต่างกันมันไม่เหมือนกันหรอกครับคุณจะให้ลูกคุณเหมือนคุณมันเป็นไปไม่ได้เขาต้องมีสภาพแวดล้อมที่ ต่างจากเราอยู่แล้ว เพราะเขาเกิดหลังเราไม่ใช่ว่าสมัยพ่อไม่เที่ยว ลูกก็ต้องไม่เที่ยว ไม่ใช่แต่ให้รู้จักเวลา ถ้าปูไข่เที่ยวดึกผมก็แค่โทรเช็คหรือถามว่าอยู่ไหน กลับไหวมั้ย ถ้าไม่ไหวก็บอก พ่อจะได้ไปรับต้องให้เกียรติเขา ผมจะเลี้ยงลูกอย่างนี้มาตลอด
เรื่องการเรียน ผมสอนลูกและลูกศิษย์ว่า เรียนให้มีความสุขสไตล์การสอนลูกผมอาจจะต่างจากชาวบ้านเขาผมไม่แคร์ว่าลูกผมจะได้เกรดเอหรือบีทุกตัว แค่สอบให้ผ่านและเข้าใจบทเรียนพอแล้ว ผลจะออกมาอย่างไรก็อีกเรื่องหนึ่งแค่นี้เองที่ผมต้องการจากลูกๆ อย่างปูไข่ชอบขี่ม้า โอเค ก็ขี่ จะไปโอลิมปิกคุณแม่ก็ผลักดันให้ต้องให้เกียรติคุณแม่เขาในเรื่องการขี่ม้าตัวผมเองช่วยอะไรเขาได้ก็ช่วย มีข้อแม้อย่างเดียวคือต้องเรียนหนังสือและเรียนจบมหาวิทยาลัยด้วย จะจบ 7-8ปีก็ได้ พ่อไม่สนใจ เพราะเขาจะได้เรียนรู้ว่าในสังคมยังมีอะไรอีกเยอะแยะที่เราต้องรู้มันไม่ใช่แค่ขี่ม้าอย่างเดียว
ผมอยากให้เขามุ่งมั่นต่อไปเรื่องขี่ม้าแต่อย่าทิ้งการเรียน เห็นเขามีความสุขผมก็ดีใจแล้วเขาก็เป็นเด็กดี น่ารัก เป็นเด็กมุ่งมั่นและไม่ดื้อรั้น เป็นเด็กมีเหตุผลฉะนั้นผมสบายใจในอุปนิสัยใจคอของเขา เขาเลี้ยงง่ายผมโชคดีมากที่ลูกทั้ง 3 คน เป็นเด็กดี ผมเลยไม่มีเรื่องกังวลใจ ปูไข่จะปรึกษาผมเรื่องเรียนมากกว่าคุยกันในฐานะเพื่อน หยอกล้อกัน ซักถามกันบ้างถึงปัญหาผมห่วงอย่างเดียวคือเรื่องเรียนเท่านั้นเอง ผมไม่เคยวาดฝันว่าลูกผมต้องเป็นอะไรเขาต้องเป็นคนกำหนดด้วยตัวเขาเอง สำหรับผม ผมอยากเห็นลูกของผมเป็นเกลือของแผ่นดิน เป็นประโยชน์ต่อแผ่นดิน เขาไม่ได้เป็นหนอนของสังคม จบแค่นี้พอแล้ว ไม่จำเป็นต้องเป็นดาราผู้ยิ่งใหญ่ผมไม่สนใจ ภูมิใจในตัวปูไข่มากที่เขาเป็นเด็กดี น่ารัก เป็นตัวของตัวเองและมีความรับผิดชอบ เขารู้ว่าเขาอยากทำอะไร มีจุดประสงค์แล้วก็ พยายามทำและต่อสู้ดิ้นรน ซึ่งเด็กอายุขนาดนี้ ดิ้นรนได้ขนาดนี้และทนกับแรงกดดันต่างๆได้ ผมถือว่าวิเศษมาก
ผมไม่มีอะไรจะฝากถึงเขา เพราะเราพูดคุยกันตลอด ถึงเขาจะโตผมก็ยังกอด จูบเขาเหมือนเดิมและบอกอยู่เรื่อยๆ ว่า พ่อรักลูก พ่อ เป็นห่วง ผมคิดว่าผมคุยกับลูกเปิดอกหมดแล้ว สำหรับปูไข่ผมไม่มีอะไรต้องเป็นห่วงเขา เพราะเขาอายุ 20 ปีแล้ว โตแล้ว เพราะเท่าที่มาเขา ก็ทำให้ผมภูมิใจอยู่เสมอครับ”